söz bitti.
Çöktü uygarlık bitti saray. Şimdi nerdesin ey karabasan kardeşliği? Harita defterinde zincir boğaza düğümlenmiş ayna. Şimdi nerdesin ey kurşun yükü ömrümün?
Söz bitti. Meclisten dışarı taştı kalabalık. Söz bitti. Nedense bu ilk ölümüymüş meğer. Caddeler telaşlı; söz bitti. Ah şu kalabalık anlamıyor ezdiği kaldırımın dilini.
Ah şu kibrit ne inatçıymış; dönmedi yüzünü. Bak öteki karardı, çoktan vazgeçmiş demek. Nedense ölüm hep en düşünülmedik zamanlarda düşer tavandan. Nedense ölüler hep kendi ayaklarından asılır tavana. Nedense… Neden kadınlar geceleri topuklu ve çıkagelirler?
Şimdi tüm bunlara inat bak akıyor farları caddenin. Hey! Burası Stanpol. Neden bu kadar uzak peki?
Neden İsmet Özel karpuz sergilerinden bahsediyor? Neden anlamaz ki bazı saatlerin alaturka vakitlere ayarlandığını?
Ve şimdi tüm bu hikâye bitiyor. Hey! Neredesin? Kaçacak son tren. Kurşunlar sıkılacak, bozulacak masumiyet. Kartal pençesinde aşk la ilahe illallah.
Yorum Yapın